Catching Feelings – Goeie produksie in steek gelaat deur mislukte toneelspel

Soms onderskat ek ’n film. Soms dink ek dat ek verveeld gaan sit en my duime rol terwyl ek hoop dat daar een of ander neiging na ’n klimaks sal wees en soms is daar een, maar soms nie.

Catching Feelings handel oor die ongemak waardeur twee jong pasgetroudes gaan wanneer ’n befaamde skrywer onverwags by hulle intrek. Max, vertolk deur Kagiso Lediga, is ’n letterkunde dosent met ’n duidelike kompleks oor die verlede. Sonder om te blik of te bloos is hy die hoof antagonis in sy lesings wanneer daar gedebateer word oor letterkundige onderwerpe, en dit word vinnig duidelik dat sy frustrasies oor ‘n mislukte loopbaan as ’n voormalige gepubliseerde skrywer hom inhaal. Sy beeldskone vrou, Sam, vertolk deur Pearl Thusi, raak vinnig issigrimmig met Max se ewige neiging om als as ’n aanslag op sy ras en kultuur te interpreteer en begin hom die koue skouer gee.

Heiner, vertolk deur Andrew Buckland, is ’n befaamde geëmigreerde skrywer wat na Suid-Afrika teruggekeer het vir sy nuutste boek se vrystelling. Max kook van jaloesie, maar verklap niks op sy strak gesigsuitdrukkings nie. Skielik tree Max ietwat menslik op deur Heiner, van wie hy nie die grootste aanhanger is nie, onder sy vlerk te neem en sy tuiste binne te nooi. Dis dan dat die paw-paw die fan strike. Skielik maak die draaiboek ’n omkeer en word die hooftema van die film dié van onsedelike gedrag en doellose skokmateriaal.