Variasies op ʼn tema: Visuale poësie van die plattelandse landskap en sy mense

Hoe het hulle dit reggekry? “Onse mense, van Kharkams, Kammieskroon, Garries, Springbok, Wupperthal, Nourivier, Rooifontein, dra in hulle ʼn ingebore manier van storievertel wat werk in álle genres en álle mediums. My onthou is in die stories wat ek vertel is toe ek grootgeraak  het,” vertel hy.

Kinematograaf Gray Kotzé vang met die kamera as sy verfkwas die Kamiesberg op ʼn diepsinnige wyse vas. Vir dié van ons wat nog nie in Namakwaland was nie, gee hy die kans om te besin oor die landskap en sy mense. Intussen begelei die klankbaan van Mikhaila Alyssa Smith en Sean Devonport op ons dié oordenkingsreis. Die klankdepartement bestaan uit tien individue, wat bewys dat die rolprentmakers die klank ernstig opgeneem het – iets wat nie altyd in Suid-Afrikaanse rolprente die geval is nie

Volgens Jacobs is Variasies op ʼn tema ʼn droomwerk. Dit is egter ʼn rolprent met ʼn stadige pas. Een waarmee baie kykers, gewoond aan die vinnige pas van die moderne slimfoon-samelewing, heel waarskynlik verveeld sal raak. Nes ouma Hettie elke dag haar bokke neem om rustig te wei, en geduldig wag totdat hulle versadig is, sal die kyker op dieselfde manier die rolprent se storie moet inneem. Die fliek is al met verskeie toekennings bekroon, en is onder meer as die beste rolprent by die Rotterdam Internasionale Filmfees en die Joburg Filmfees aangewys. Maar dit is beslis nie vir iedereen nie, of dalk eerder nie vir elke dag nie. Dit is vir daardie dag wat jy reg is om stil te raak, ʼn kunsmuseum te besoek, of dalk net die natuur rondom jou te bewonder.